Het heropleiden van de appaloosa (07/12/10)

Het begon allemaal in het voorjaar, een paardenhandelaar had mij komen vragen of ik eens wilde zien naar een appaloosa die hij gekocht had voor de slacht.
Mensen hadden het kunnen opzetten dat het paard zijn oogkarkas had ingeslaan. En het paard had de stempel "onhandelbaar" ...
Ik kreeg de "eer" om te beslissen als hij dood moet of niet.

Nu is het niet mijn bedoeling paarden te helpen die nadien terug in de verkoop belanden ...
Op dat moment had ik ook echt geen tijd om dergelijk paard op te vangen. Dus melde ik dat het enkel mogelijk was in het najaar
Er vast van overtuigd dat ik nog handelaar, nog paard zou terugzien.

Tot oktober, plots waren ze daar met "het" paard.
Als ik iets zeg dan doe ik het ook.
Dus ging ik aan de slag met het paard. Merkwaardig was dat de eerste indruk zo goed was. Ik had het gevoel dat het paard voelde dat ik z'n taal sprak van de eerste minuut. Hij liep nog dezelfde avond met mij vrij mee.
Het eerste weekend heb ik hem volledig opnieuw gestart en niets van problemen tegengekomen. Gedurende de eerst volgende dagen had hij de gewoonte om te stoppen. Maar ook dat was na twee weken volledig gedaan. Hij was gewoon het "perfect paard". Dat dacht ik toch.

Natuurlijk deed het de ronde dat het paard opnieuw verkocht zou worden ... er kwamen mensen met jonge kinderen en reden met paard, alles ging goed bij mij? En waar nodig gaf ik advies. De mensen besloten het paard mee te nemen.
Ik heb wel de goeie gewoonte om alles te filmen wat een paard kan bij mij ... En hoe hij reageert.
Zonder verdere begeleiding van mij was ik een beetje bang voor die kinderen, maar ze leken vastberaden. Die mensen hadden totaal geen ervaring met Natural Horsemanship ... maar aangezien het paard doodbraaf was, stemde ik toch in.

Helaas na 1 week kreeg ik het paard terug. Wegens te veel werk aan en te duur om de nodige tijd er in te investeren. Stop met lopen met die meisjes ...
Ik had iets van, ok het paard paste niet voor die meisjes. Maar veel werk aan?? Ik kon hem na 2 weken opleiding rijden zonder halster in stap draf en galop. Cirkels, achten, stops ...
Die mensen moeten nog veel leren, en het paard heeft nog maar eens pech!
Ik merkte direct op dat hij wat nerveus was. In de box stond ie ongeduldig heen en weer te lopen (op het randje af weven). Mits ik gehoord had, dat hij met die meisjes niet voorruit wilde, heb ik maar direct besloten te gaan wandelen ipv piste rijden.
Het zadelen ging wat moeilijker, vond ik raar. Toen ik opsteeg begon hij plots uit te slaan naar de stick. Mmmm dit deed hij vorige week niet. Ik negeerde dus compleet het gedoe en na 20 meter was het over en uit. En we hebben een prachtige wandeling gemaakt, vlot, toch volledig onder controle. Ik dacht terug aan de tijd dat ik met Darco van die prachtige wandelingen maakte. Tot nu toe heeft hij geen enkele keer meer achter de stick geschopt en we zijn 2 weken verder. Wat wel een probleempje was geworden, het aansingelen. Nochtans had ik goed uitgelegd dat je in meerdere keren moet aanspannen.
Bij navraag bij die mensen deed ie die problemen natuurlijk niet ;) soit, voor mij maakt dit niet zoveel uit.
Alles is terug opgelost.

Hij is nu een rustig lief paard, absoluut niet onrustig in de box, stopt niet meer tijdens het rijden. Opzadelen mits rustig te handelen geen probleem, zowel aangebonden als los. Gaat als er geen sneeuw ligt een ganse dag naar buiten, loopt zelf zijn stal binnen, is even rustig als mijn andere paarden.

Terug naar overzicht