Fleur perikelen (06/09/10)

Ai ai ai, beslissingen nemen over Havane zijn nog maar net achter de rug en ik mag alweer zitten nadenken.
Na Fleur haar loopsheid, had ze wat opgezwollen melkklieren. Veel last had ze er niet van, het was een lichte vorm van schijnzwanger.
Vorige week zondag heb ik Fleur thuis gelaten toen ik les ging geven.
Resultaat was dat Fleur mee naar boven was met de kindjes (o zo leuk natuurlijk) maar in het voorbij gaan heeft ze gauw wat pijnstillers naar binnen geslikt.
Gelukkig had ik het bij thuiskomst rap gezien en ben ik vlug naar de dierenarts van wacht geweest.
Leuk hoor! Met een emmer in de wachtzaal zitten wachten tot ze overgeeft. Ik kan daar al niet zo goed tegen ... Gelukkig heeft ze dit nog héél "elegant" en proper gedaan.
En zo kwam ik wééral te laat op een feestje, ... maar dit keer was ik er toch nog.
Jan en de kindjes zijn dit ondertussen wel gewoon. Of mama moet paardjes helpen, of ze is les aan geven of aan het nemen, of er is iets dringends tussen gekomen ...

Echter donderdag begon Fleur zich ziekelijk te gedragen en was wat vies gezind.
Vrijdag was dit nog veel erger en ik had al snel door dat ze nu écht schijnzwanger was.
Natuurlijke remedie: veel beweging, minder eten, bezig houden, speeltjes weg ... alles zo gedaan.
Zaterdagmorgen om 6:30 uur al aan het strand aan het fietsen met Fleur! Ging perfect en was héél leuk.
Ik dacht dat ze wel beweging genoeg zou gehad hebben, mis dus, thuis was ze zenuwachtig en liep constant al jankend rond ... Kan ik echt niet tegen.
Dus heb ik haar maar naar achteren bij de paarden en andere honden verbannen, ze stopte niet met janken, blaffen, huilen, ik wist niet eens dat ze dat kon.
Na de middag met de kindjes mee een hele grote wandeling gemaakt, maar Fleur was niet meer dezelfde, ze luisterde wel, maar wilde me niet aankijken ontweek me zoveel mogelijk.
Als we mensen en honden kruisen op wandeling, zit ze normaal héél mooi aan de voet te wachten, nu viel ze zelfs aan ...

Ik heb haar dan uiteindelijk maar haar goesting gegeven en de zondag haar een ganse dag in de bench laten slapen (zonder speelgoed wel) en gewoon af en toe verplicht naar buiten te gaan om te plassen en te mesten.
De kindjes konden op geen 3 meter komen van haar bench of ze gromde en bromde bijna door de bench.
Ik heb vandaag een bezoek gebracht aan Alexander de dierenarts van Fleur. Ik heb er nog goede bijkomstige info gekregen en antwoorden op al mijn vragen.
Mits ik natuurlijk altijd een beetje wantrouwig sta tegenover de reguliere geneeskunde. Heb ik ook Werner zijn advies gevraagd. En ook hij staat héél positief tegenover castratie van een teef na de eerste loopsheid.
Ik wacht nu nog het advies af van Jorn (onze instructeur) en dan maak ik een beslissing.
Voor Ellen is het gelukkig ok. Ze heeft zo verschoten van het gedrag van Fleur de laatste dagen dat ze liever heeft dat Fleur terug lief is i.p.v. te kunnen blijven janken achter puppy's. (wat ze toch niet krijgt)
Ikzelf twijfel ook wel een beetje, het is zo drastisch. Ik weet aan de ene kant wel zeker dat ik geen puppy's wil. Want wat binnenkomt, dat blijft. Dus stel je voor dat ze (maar) 5 puppy's heeft . Heb ik toch 6 honden ... neen dank u.
En aan de andere kant heb ik absoluut geen behoefte aan extra stress, zoals een loopse teef, schijnzwangerschappen, borstgezwellen ...
Maar ik ben ook een beetje bang dat haar karakter zou veranderen, ik wil niet dat ze "drive en spirit" kwijt is. Dat heb ik echt nodig tijdens het trainen.
Maar daar kan niemand me natuurlijk bij helpen. Dat kunnen we pas weten ... Als het laat is. Zucht.

Terug naar overzicht